Haarlemsche Hout 2005 – serie
Mooie wandeling gemaakt in de Hout? Leuke opmerking over de Haarlemsche Hout 2005-serie?
Of gewoon zomaar een fijna jeugdherinnering?
Hier kunt U het allemaal kwijt..
haarlemschehout.web-log.nl
Een andere Weblog.nl site
24 January 2006 at 21:13
Wist U al dat dakloze kunstenaar M.Hoff ook een kaartenserie van Uw huis maakt?
Al vanaf 75 Euro per anzichtkaart bent U in het bezit van een kaart in dezelfde stijl als de Haarlemsche Hout 2005-serie!
Ongeloof’lijk, he?
19 March 2006 at 15:25
Meer dan tien jaar sta ik al in de Hout. Zomaar. Bij een boom, het liefs in de nacht. Alleen en van de wereld. Ik hout van Haarlem.
Jammer van die auto’s, die moeten snel-weg, ze verscheuren de Haarlemmer Hout. Geef ons vrede in ons bos. Terecht.
23 March 2006 at 11:26
Daar ben ik het he-le-maal mee eens!
Als de mensen eens wisten welke schade die rot-auto’s aanrichten, zouden ze lang niet zo vitten op rokers of wildplassers, want die richten nog niets aan, vergeleken bij het, vaak a-sociale, verkeer!
Zelfs ‘s-nachts maken ze met hun herrie de omgeving nog ziek!
Overigens zijn al die fietsers ook een plaag.
Overal fietsen ze maar op de wandelpaden en stoepen, grasvelden en zelfs in de stationshal!
Ik heb al eens een brief hierover naar onze burgemeester geschreven, maar de dienstdoende ambtenaar stuurde hem ipv naar dhr. Pop naar de politie!
Tja, en de politie, die hebben het al zo druk!
13 August 2006 at 11:27
Na de publicatie van het interview met een journaliste van het Haarlems Dagblad kan ik haast niet meer door de Hout lopen zonder door mensen herkennend, soms tientallen seconden lang, aangestaard te worden.
Sommigen spreken me zelfs aan alsof ik een genegen buurman ben, en vragen me of ik de kaartenserie bij me heb.
Het geeft mij als Hagenaar het gevoel het oorspronkelijke bos -dat liep van Haarlem naar het Malieveld in Den-Haag, waar ik natuurlijk net zo goed de weg weet als hier in Haarlem- weer hersteld te hebben, en, als na een reis in een tijdmachine, ‘k weer aangekomen ben in onze Hollandse natuur zoals ze eruit moet hebben gezien in de zeventiende eeuw!
Des te meer daar ik zovaak langs de kust tussen Haarlem en Den-Haag gelopen heb en ik me die weg uitermate goed voor de geest kan halen.
Hoe machtig zou het zijn als eenentwintigste eeuwer eenmaal door dat landschap van driehonderd jaar geleden te kunnen lopen!
Stelt U zich alleen maar de rust eens goed voor!
Als ik op een mooie zomerochtend het bos uitloop vervloek ik wel eens het verkeer en de drukte die me op de Dreef tegemoetkomt!
Wanneer ik burgemeester van Haarlem was, zou je je hiero wanen in de stad uit de Gouden Eeuw, zonder de nadelen die ook die tijd absoluut gehad moet hebben, maar met de voordelen van de tegenwoordige tijd!
Michel Hoff.
14 August 2006 at 12:38
Waar kan ik persoonlijk de kaarten
bekijken en kopen ?Misschien is de bibliotheek een optie?
15 August 2006 at 11:30
Twee van de vier kaarten staan op mijn site: http://daklozekunstenaar.tripod.com/id5.html
U kunt ze ook in de bieb afhalen, moeten we wel een afspraakje maken.
Ze kosten zes euro, minimale afname twee stuks.
Maar als U in de buurt woont wil ik ze wel even komen langsbrengen, hoor!
‘s Ochtends tussen tien en elf ben ik ook vaak te vinden in het restaurant van de V&D in de binnenstad.
15 August 2006 at 11:39
GROENE HOUT.
Groen, groen en nog eens groen. Dat is de Haarlemmer Hout. Althans, in deze tijd van het jaar.
In geel, bruin en oranje verandert ze straks, als een kameleon die met het naderen van de winter van schrik van kleur verschiet.
En alsof het allemaal niets is-een kleurenpallet zonder de kleur blauw- is de Hout binnen vier maanden donkerbruin, zwart, grijs en wit van de takken en de sneeuw.
Drie maal per jaar een nieuw behangetje, en ‘k hoef er helemaal niets voor te doen!
Ik hou zoveel van de herfst, omdat de zon dan nog lekker warm aanvoelt, terwijl iedereen na de vacantiemaanden allang thuis zit.
Ik hou van de winter, omdat ‘t dan zo lekker knus is in mijn verwarmde tent.
En ik hou van de zomer, omdat ik me dan zo onbekommerd in het gras kan neervleien zonder me om andere ontberingen druk te hoeven te maken dan wat muggen!
Ik vraag me wel eens af in welk jaargetijde ik het meest bereid zou zijn afscheid te nemen van al dit schoons.
Nooit niet luidt dan het juiste antwoord:
zomers verlang ik teveel naar de rust van het najaar.
In de herfst verlang ik naar de gezelligheid van de winter.
En in het voorjaar verlang ik weer teveel naar het groene pallet van de zomer!
Michel Hoff.
16 August 2006 at 12:12
DE HOUT SPROOKJESBOS.
Hoeveel mensen in de stad Haarlem zouden er in boskabouters geloven?
Buiten wat kinderen en verdwaasden om hoogstwaarschijnlijk niemand!
En ik zal wel de laatste zin die U probeert wijs te maken dat deze sprookesfiguren in het echt bestaan.
En toch, beste lezers, als ik ‘s avonds, zo tussen zonsondergang en ‘t moment dat het helemaal donker is, wanneer ‘t licht zulk een sinister karakter krijgt, en iedereen allang uit het bos verdwenen is,
wanneer de rust alleen nog verstoord wordt door ‘t klopsklaps krijsen van een verdwaalde gaai, of ‘t haast geruisloos opvliegen van een stel pimpelmezen,
als de natuur zich gereed maakt voor de geheimen van de nacht, en de bomen en planten er voor eeuwig te lijken neergezet,en ik me voorstel hoe eens dit gansche land van bos, duin en heide vervuld was, met zo nu en dan ‘n boerderij, gehucht of zandweg buiten het pakweg veertiende eeuwse Haarlem om,
dan zie ik ze en waarachtig, daar verschijnen ze op mijn netvlies!
Wanneer het zonlicht indirect op ‘t loof valt gaan daar kaboutertjes met potten verf en kwasten die alles een andere kleur schilderen!
Als het bijna donker begint te worden schieten er nimfen en saters schuchter tussen de bomen door.
En als de nacht haar intrede net heeft gedaan, en alleen nog maar een heel in de verte een rose hoek lucht de prilheid van ‘t al-donker verraadt,
vliegt Oberon parmantig met zijn gevolg door het gebladerte en mag ik van zwevende, oplichtende feeen drie wensen doen.
Maar ‘s ochtends wordt ik weer wakker en zie het werk dat die dag gedaan moet worden.
Droom of niet; ‘Den plicht roept!’
Doch na elke werkdag -en ik heb er zeven per week!- zie ik ze weer in mijn fantasie, eerst de kabouters, dan de nimfen en dan de elfjes.
En elke avond mag ik drie wensen van ze doen!
2 September 2006 at 11:02
STILLE HOUT
Indien ik het voor ‘t zeggen had zou de Hout er heel anders uitzien: naar ik meen worden er hier twee of drie maal (‘t vreselijke Bevrijdingspop meegerekend) per zomer iets georganiseerd: ‘t Houtfestival aan het begin van de zomer, het Noord-Hollands amateur-symphonieorkest dat een enkele maal in de muziekkoepel een korte uitvoering geeft, een hardloopwedstrijd in november, en dan is er niets meer dan roerloze stilte.
En alhoewel het bos en haar bezoekers de rust meer dan apprecieren zullen, moet worden gezegd dat dit unieke stuk ontspanningsgebied -de Haarlemmer Hout- haar doel enigszins voorbijschiet wanneer het niet gebruik maakt van haar uitgelezen situatie op kleinere schaal diezelfde bezoeker de mogelijkheid te bieden af en toe zich te verpozen met ‘n elegant muziekensemble dat hier en daar een concert geeft, een bescheiden theater dat ‘n paar keer in de zomer ‘n klassiek stuk opvoert, of een filmscrean dat op de grote weide op warme avonden haar kunsten ten toon stelt. En allemaal gratis natuurlijk!
De hout is zo mooi, zo stil en rustiek, dat ‘t haast uitdagend is voor onovertroffen cultureel vertier.
2 September 2006 at 11:50
NACHT’LIJKE HOUT.
En wanneer dan de laatste zonnestralen via ‘t hemelgewelf samen met de laatste bezoekers het bos verlaten hebben doet het nachtlijk duister haar intrede in het oude, Haarlemse woud.
Maan of niet, ster of wolk: de bomen, de dieren en de planten- iedereen doet de ogen toe en het hele bos hult zich in de ijzige wet van rust, stilte en introvertie. Geen wonder dat mensen eeuwenlang bang waren in donkere bossen: de angst welke opborrelt bij zulk een directe confrontatie met het eigen, innerlijke voor altijd afgezonderd zijn profileert zich immers hier het sterkst!
Maar wanneer we hier onze ogen sluiten is er geen fractie van onwelvoelendheid wanneer we heerlijk inslapen en de volgende ochtend fris en monter, samen met het bos waar de vogels fluiten en de eerste zonnestralen haar rijke warmte gulhartig aanreikt, ontwaken aan het begin van een nieuwe dag!
5 September 2006 at 15:58
In mijn fantasie ligt de Haarlemmer Hout aan zee – ach, je moet toch wat. Van het geluid van de passerende auto’s maak ik eb en vloed – waarom niet?
Ik zoek rust. Vind het, alleen, niet. Helaas.
Het gejank van het blik – de terreur van het gemak – gooit de mensen zand in de ogen. En daardoor zijn we blind voor de schoonheid, en ontkennen we onze natuur. We passeren onszelf, keihard, met minstens 50 km per uur. Ik ben voor actie, en droom over een vredig stadsbos – waarom niet?
Ik zaai hier een idee: laat het frederikspark, het florapark en het vlooienveld samen vloeien; de Dreef moet autovrij en de weg voor het Provinciehuis ook. Laat de autobezitters en de Haarlemse politiek dit ‘kruis’ opzich nemen en geef de (wandelende) Haarlemmers een plek in de stad waar echte rust (en ruimte) is – gewoon stilte, voor iedereen, vrij toegankelijk. Een plek om bij te komen van al het gehaast in onze snelle wereld. Ik vraag je: waarom niet?
Dus, hout jij van Haarlem? Sta op, en zaai! (water geven mag ook)
6 September 2006 at 19:52
Vergeet, Tonnie, de fietsers niet.
Met fietsers overal de verkeersregels aan hun laarzen lappend krijgt een wandelaar nooit of te nimmer rust!
7 September 2006 at 15:21
Maar auto’s stinken en maken herrie en fietsers…niet.
En mensen, ook wandelaars, lappen nou eenmaal, af en toe, de regels aan hun laars. Het zij zo! Ik zou al blij zijn – en met mij, al ‘het leven’ in het bos – als de Haarlemmerhout niet meer verscheurd wordt door de snel-weg. Ja, toch?
De Haarlemmerhout hoort autovrij te zijn – simpel. Alleen dan komt het stadsbos tot zijn recht en toont het zijn ware schoonheid.
En rust, zal ik, en ook de wandelaars, uiteindelijk moeten vinden tussen de oren. En vrede in ons hart. Geluk.
PS Plak je nog wels eens van die leuke stickertjes in de Hout?
I like that: Street-art!
14 September 2006 at 12:34
O, maar omdat de wandelaars af en toe de regels aan de laars lappen wilt dat nog niet zeggen dat je iemand op het voetpad (bijna) voor de sokken mag rijden!
Echte rust is ook de ruimte om je heen niet door jakkerende, gevaarlijke stalen rossen steeds op je af te zien hoeven komen of rakelings van achteren langs je heen laten scheren!
Fietsers horen op het fietspad en niet op de stoep!
Het zoue inderdaad mooi zijn als de gehele Hout autovrij werd verklaard. En dat geldt ook voor de binnenstad.
Ik had het er vandeweek nog met iemand over.
Haarlem is nog wel de eerste winkelstad van Nederland!
De plaatjes op de banken worden er steeds afgescheurd door vreemde onverlaten, maar ik ga stug door, want ook de Haarlemmerhout kan wel een beetje fleurop gebruiken, Tonnie!
(Mocht je me zien lopen, wees dan niet te beschroomd om me aan te spreken, hoor!)
Voor de rest: geniet van het oeroude bos!
1 March 2007 at 20:02
In de Hout kun je pannenkoeken met geprakte aardappelen en kaas eten. Ik houd ook van Haarlem. En ik hou van bomen – Ze moeten alleen nog koeien plaatsen, daar in de Hout.
3 March 2007 at 22:17
koeien?
9 November 2008 at 10:45
van krabbelaar tot pedofiel
9 November 2008 at 11:26
Heeeeeeeeeeee DNH hoe gaat tie met je? Je staat weer op stopkindersex dus smile!
9 November 2008 at 12:49
Nu al?
Als ze daar altijd zo snel zijn zullen ze wel veel kleine kindertjes uit handen van kinderlokkers redden!
hehehehehehehehe…